Ένα Γράμμα

Σε χαιρετώ αγάπη μου... Δεν σου κρατάω καμία κακία για την απόφασή σου, σου αναγνωρίζω οτι είσαι άνθρωπος αδύναμος και δεν αντέχεις να σταθείς δίπλα μου... Και αν είπα κάτι παραπάνω εκείνη την ώρα, είναι γιατί ποτέ δεν φαντάστηκα οτι θα μπορούσες να με πληγώσεις τόσο πολύ. Το μόνο που ελπίζω είναι να είσαι πάντα καλά και για το μόνο πράγμα που λυπάμαι είναι οτι δεν θα μπορέσεις να διαβάσεις αυτές τις γραμμές..

Ξέρεις, είναι αστείο να τα λέω αυτά εγώ, όμως αισθάνομαι καλά με τον εαυτό μου γιατί έκανα ότι μπορούσα για σένα. Όταν σου λείψω κάποιες φορές, θυμήσου οτι δεν έκανες τίποτα για να με κρατήσεις κοντά σου. Εγώ δεν έχασα τίποτα (ειλικρινά δεν θα μου λείψει η απαράδεκτη συμπεριφορά σου), εσύ έχασες έναν άνθρωπο που θα σου έδινε τα πάντα...

Χωρίς πρόσωπο

Είσαι εσύ, το άλλο μου μισό, αυτό που με ολοκληρώνει σαν άνθρωπο και με πάει ένα βήμα παραπέρα.. Σ' αγαπώ για όλα αυτά που είσαι και για όλα αυτά που είμαι όταν είμαστε μαζί.. Περιμένω με ανυπομονησία να σε συναντήσω, να σε αγκαλιάσω, να σε φιλήσω, κλείνοντας τα μάτια μου κάθε βράδυ, στα όνειρά μου. Μόνο εκεί έχω τη δύναμη να αναπληρώνω τα κενά της καθημερινότητάς μου με την παρουσία σου και να αισθάνομαι ασφαλής στην αγκαλιά σου... Θα ήθελα να έχεις πρόσωπο, θα ήθελα να αποκτήσεις χαρακτηριστικά, για να μπορώ να σε αναγνωρίζω εύκολα μέσα στο πλήθος, όταν πια θα συναντιόμαστε και τη μέρα...

Πόσο και Γιατί...

Δεν έχω άλλη αντοχή σε όλο αυτό, προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου να μην σκέφτεται όμως μου είναι αδύνατο.. Θέλω να δραπετεύσω απο την πίκρα των αναμνήσεων, να μην σκέφτομαι τίποτα, να μην πνίγομαι άλλο στα ίδια μου τα δάκρυα... Έχω δύο ερωτήσεις μόνο, πόσο ακόμα και γιατί?